Vast gelopen. Maar doorzetten

Overmorgen is weer weegdag. Ik ben nog niet zo streng geweest voor mijzelf als ik zou willen. Maar weg hebben nog niet gesnoept. En ik zeg we op dat ook mijn zoon zei voor zo iets belangrijks dan moet ik je helpen. We doen samen.

ik denk nog vaak terug aan toen. Dat mensen over mij maar niet met mij praten terwijl ze naast mijn bed stonden. Of hoe ze beslissingen voor mij namen. Nou mevrouw we gaan u wassen en dan dat dacht ik alleen jullie gaan helemaal niks. Maar door de volledige verlamming kon ik er ook niks tegen doen.
 
ik heb dat soort dingen als ze vreselijk ervaren. En hoewel ze mij eerst geen kans op verbetering gaven(ik was al blij met wat ik had wetende dat niet meer erger zou worden), is t gelukt, rechts nog verlamd maar ik heb weer een vol en volwaardig leven. Maar een ALS patiënt heeft geen vooruitgang. Weet dat t alleen maar erger wordt. Zal dingen en verzorging uit handen moeten geven. 

kom mensen help mee naar onderzoek misschien kunnen we niet helemaal stoppen maar wel t leven verbeteren.